Mediteren en het accepteren van de storm.

Mediteer je wel eens?

Mensen die beginnen met mediteren hebben vaak veel last van hun gedachtes. Die blijven maar komen, als ware het plaaggeesten, eropuit om jou uit je meditatie te halen. En eigenlijk is dat ook zo. Je ego denkt: "help!! Dit is eng!"

Naarmate je volhoudt wordt het steeds makkelijk om die gedachtes als het ware als ondeugende kinderen te zien: je glimlacht om de gedachte en laat hem zonder erop in te gaan los.

Maar ook als je al lang mediteert kom je soms dingen tegen die ongemakkelijk zijn. Angst, pijn, verdriet, oude emoties bijvoorbeeld. En wij mensen hebben de neiging om weg te lopen voor dingen die ongemakkelijk zijn. Eigenlijk willen we het liefst dat alles, de hele tijd, almaar door, fijn en gemakkelijk is.

Als ik echt ziek ben kan ik niet mediteren. Als je ziek bent gebeurt er namelijk op energetisch gebied heel veel in je lichaam. Eigenlijk word je energetisch even goed schoongewassen. En je voelt je dan ook na een periode van ziekte vaak als herboren. De wereld ruikt weer net even frisser, je strekt je ledematen, je voelt hoe sterk je bent en je geniet van alles wat je kunt, alles wat je ervaart.
Tijdens dat proces is het dan ook (voor mij in elk geval) niet zo nuttig om energiewerk te doen. Mijn lichaam, maar vooral wat en wie mij verder begeleidt moet zijn werk doen.

Vandaag ben ik aan de beterende hand. En ik ging eindelijk weer naar mijn heerlijke zolder. Ik strekte mijn ledematen in een zijdelingse driehoek. Ik ademde in, boog en strekte weer. Heerlijk.
Daarna ging ik zitten in meditatie, maar toen voelde ik het meteen. Storm in mijn binnenste, nog steeds.
Mijn ogen vlogen open. Oef! En mijn eerste impuls was: vechten! Weg met die storm! Weg met oud vuil, weg met narigheid! Vul mij met mooie nieuwe energie!!
Maar ja... ik ben waar ik nu ben. Nog niet beter. Er is nog storm. Die kan ik niet zomaar even wegsommeren.
Maar ik kan wel in liefde zijn. De storm omarmen, accepteren. Volledig accepteren dat er nog storm is, zoals buiten, zo binnen. Tranen komen. Maar de pijn is reëel. Ik blijf rustig zitten. Ik blijf accepteren. Langzaam komt de acceptatie, en daarmee ook meer ruimte. De storm is niet gestild maar wel stiller.

Door de acceptatie, door liefde te geven in plaats van ervoor weg te willen rennen, wordt het zachter, lichter en liefdevoller.

Zo is het met mensen toch ook? Met een stout kind? Negeren, boos terug doen, gemeen zijn, dat helpt toch niet? Maar het kind accepteren en vanuit die acceptatie bejegenen, vanuit liefde helpen of soms streng zijn heeft een heel ander effect. Het kind voelt zich gehoord.

Zo is het met ons lijf en onze energie natuurlijk ook. Waar je tegen vecht zit je in vast. Als je weet dat alles in het universum energie is in vastere of minder vaste mate is het logisch dat dat zich in ons lijf ook zo afspeelt.
Als het donker is in de kamer helpt het niet om te fulmineren tegen de duisternis en keihard te roepen: "IK WIL DAT HET LICHT IS!!!"
Het helpt wel om een lichtje aan te steken. En hoe groter dat lichtje wordt hoe lichter de kamer. De duisternis hoeft niet bevochten, want het licht verdrijft hem vanzelf.

Ik zou je graag uitnodigen om ook eens te gaan zitten vandaag, op een comfortabele plek. Al is het maar een paar minuutjes. Wat leeft er in je? En hoeveel liefde kun je jezelf geven? Je hoeft niets te doen, behalve stil te zijn, te observeren, in liefde te zijn.

En dan komt, vroeg of laat: geluk.

Adem in... adem uit! En stik bijna!

Samtosha.... leuk hoor, maar intussen wil ik toch wel weer een keertje kunnen ademen zonder dat mijn longen herrie maken, zonder dat ik zo hard moet hoesten dat elke spier in mijn lijf zeer doet.
Wil ik graag weer eens lekker naar buiten, stukje wandelen, de trap oplopen zonder geen adem meer te kunnen halen, kortom: gemeen virus: GAAT HEEN EN VERMENIGVULDIG U NIET!!

Zeker gezien ik over een kleine twee weken een prachtig repertoire mag zingen voor een uitverkochte zaal en het dan toch bést fijn is als mijn stem het doet!

En kleine meisjes mogen ook graag nu! Vandaag! Beter worden want het zou wel zoo sneu zijn als ze, behalve de eerste adventviering, ook het Sinterklaasfeest mist!
En spoedtripjes naar de homeopaat in het weekend heb ik nu ook wel gezien. Hoewel er wel een brief naar het Vaticaan onderweg is met verzoek om zijn heiligverklaring, want wie heeft er nou nog gehoord van een dokter die op zondagavond de telefoon opneemt en meteen even helpt?

Er zijn theoriën dat virussen eigenlijk buitenaards zijn en met kometen op onze aarde zijn gekomen, en dat het daarom voor onze lijven zo moeilijk is om ze te bevechten. Ik weet niet wáár ze vandaag komen maar ik weet wel: ik vind ze STOM!

Geluk en Tevredenheid zijn makkelijker op een fijne, goede dag. Maar: geluk is een keuze

Ik ben ziek. Een of ander stom virus heeft zich genesteld in mijn longen en zorgt voor de meest fantastische hoest- en kokpartijen. Dit heugelijke feit viel samen met de dag, gisteren, dat de gevelmeneer onze voegen uit kwam boren. Allen die dit hebben meegemaakt weten dat dat geluid valt in de categorie van meest irritant mogelijke (en harde) geluiden ooit. En dat dan de. Hele. Dag.

Gisterenmorgen probeerde ik rustig thuis te blijven in de herrie, maar na een uur trok ik het niet meer en belde een vriendin. Die nam op, hoorde het achtergrondgeluid en riep in verschrikking: "Oh my God, that's terrible!! Do you want a cup of tea?!" "Yes!!" riep ik en hink-stap-sprong in de auto. En nadat ik Sophie van school had gehaald vluchtte ik met haar naar mijn ouders, waar ik het rustig aan kon doen in stilte.

Maar gisterenavond had ik ook nog een repetitie. En hoewel die heel goed en leuk was, was het daarna echt klaar. Vannacht lag ik te stikken en vanmorgen, toen ik geld ging halen voor genoemde gevelmeneer, draaide de wereld om me heen. Ziek dus. En toen had ik opeens geen keuze meer: ik moest thuis blijven in de herrie terwijl alles pijn doet en ik me niet wil bewegen. En het ongemak accepteren.

En dan wordt de term "Samtosha" weer eens extra belangrijk. Een yogische term, die zoiets als "tevredenheid" betekent. Ook wel:

Het is zoals het is, en zoals het is is het goed. 

Ik heb de afgelopen uren in een semi-meditatie doorgebracht. Ik heb wat gelezen, met prachtige muziek op de koptelefoon. En als ik me concentreerde op de schoonheid van die muziek glimlachte ik. Ik werd me bewust van de processen die zich afspeelden in mijn lijf. De energie stroomde door me heen.

Op deze dag zal ik terugkijken als een moeilijke, maar toch mooie dag. Want hij leerde me een oude les nóg dieper. Natuurlijk is het makkelijker om gelukkig en tevreden te zijn op een leuke dag, als alles sereen en/of gezellig is en je je lekker voelt. Maar het is geen voorwaarde, net zoals zo'n leuke dag geen garantie is voor geluk en tevredenheid. Je hoeft niet te vluchten voor ongemak. Soms is het waardevoller om dwars door het ongemak heen te gaan en te zien wat er gebeurt, in volledige acceptatie van het huidige moment. Dat is namelijk het enige moment waarin je kunt bestaan.

Samtosha geldt op alle dagen, ook die, die je vanuit je ego bezien liever zou overslaan. En dan wordt elke ervaring een waardevolle, ja, zelfs een spirituele ervaring.

Recept: Pepernoten! (vegan, suiker-, melk-, ei- en glutenvrij en tóch heerlijk!)

Op veler verzoek het recept van gezonde, vegan, gluten- en suikervrije pepernoten!

Ingrediënten:

250 gram rijstmeel
80 gram honing en stevia naar smaak (je kunt ook meer honing gebruiken en geen stevia. Of agavesiroop)
100 gram kokosolie
5 gram kaneel
2 gram gember (gemalen)
2 gram kruidnagel
1 gram nootmuskaat (optioneel)
theelepel baksoda
Water met koolzuur.

Meng alles door elkaar (de kokosolie gesmolten, uiteraard). Giet dan wat water met koolzuur in een kuiltje en roer het erdoor. Het werkt het beste als het water nét is opengemaakt (dit zorgt voor luchtigere noten). Voeg genoeg water toe totdat je een dik beslag hebt.

Neem twee lepels, schep er beslag op 1 en gebruik de andere om een bolletje ervan te maken ('quenelles'), schep die er dan af en leg de pepernoot op de bakplaat. Natuurlijk kun je ook je kind(eren) balletjes laten maken!

In de oven op 180 graden tot ze goudbruin zijn.

Eet smakelijk!

Yogaruimte!

Vandaag is een spannende dag, want vandaag culmineert een project van weken.

Al een tijdje verlangde ik hevig naar een yoga/meditatieruimte. Op onze zolder is een grote ruimte beschikbaar, waar ik zelfs met anderen zou kunnen yoga'en. Maar die stond propvol troep.
Nu ben ik sowieso getrouwd met een enorme rommelkont, maar ook hadden we van alles bewaard om een keer op Koninginnedag of Marktplaats te verkopen. Vroeger kocht ik ook nog wel een hoop "troepjes". En onze dochter wordt steeds groter, de babyspullen kunnen echt weg, kleertjes en babyspeelgoed lagen overal. Resultaat: de zolder vol troep. Een doorn in het oog van deze vrouw, die graag een rustig en ruim huis heeft!

Een paar weken geleden gingen we aan de slag. We zochten de hele zolder uit. Er werden dingen op Marktplaats gezet, maar vooral werden er veel dingen buiten neergezet met een briefje erbij "Gratis mee te nemen, veel plezier ermee!"
Ik heb namelijk een grote hekel aan dingen weggooien. Die spullen zijn al geproduceerd, er zijn grondstoffen voor gebruikt. Als je ze weggooit gaan die simpelweg verloren!
Gisteren liepen er twee vrouwen voorbij, waarvan eentje met een plastic box (wij gebruikten hem op de commode om de schone luiers in te bewaren) in haar hand. Ze stak vragend haar duim op: mocht ze dit meenemen? Glunderend knikte ik en stak ook mijn duim op. Wat heerlijk dat de oude spullen een tweede leven krijgen!
Ik zocht Ben's hele kledingkast uit. Onder voorwaarde dat hij het nu zelf netjes houdt, hahaha! (We zullen zien ;)). 6 Vuilniszakken kleding gingen weg en nog eens een stuk of 20 aan andere troep.


En nu is de zolder leeg! En ruim! Gisteren hingen we mijn mooie schilderijen en borduurwerken op.
En vandaag is de laatste stap: er komt een raam in de zolder. Het was er zo donker zonder raam dat Ben het grappend de "Batcave" noemde. Niet meer! Nu straalt er licht naar binnen. Nu nog door een groot gat in het dak, maar over een uurtje of twee door een mooi Velux kiep/kantelraam. Ik kan niet wachten!
Vanavond maakt Ben met soda en azijn het tapijt schoon en dan kunnen mijn yogamatten erin :)

Hoera! Eindelijk die mooie plek!

Recept: Over (h)eerlijke en supergezonde aïoli / uiensaus

Afgelopen woensdag was mijn vader jarig. Hij bereikte de eerbiedwaardige leeftijd van 69 jaar! Feest! 

Na Sophie's balletles besloten we (bij hoge uitzondering) patatjes te halen om het te vieren. 

Thuis besloot ik ook nog om mezelf te trakteren en wat eivrije mayonaise erbij te eten. Dit eet ik bijna nooit omdat het gemaakt is met zonnebloemolie (en dat zit vol omega 6, wat weer niet goed is voor je lijf en je bloedsuiker) en er toch nog wel een hoop toevoegingen inzitten. Maar aangezien ik het wel altijd heerlijk vond staat het wel in de koelkast. 

Maar wat bleek? Ik vind mijn eigen saus lekkerder dan mayonaise!! 

Dus hierbij het recept. 

1 medium ui (als je rode gebruikt wordt de saus roze :)). Gepeld heb je ongeveer 60-65 gram nodig. 

30 gram appelazijn

5 gram zout of naar smaak (ik gebruik altijd oerzeezout of himalayazout. Hierin zitten meer mineralen!)

peper naar smaak

ongeveer 150 gram milde olijfolie (ik gebruik de milde olijfolie van Ekoplaza)

Snij de ui, doe de azijn, zout en peper erbij en een beetje olie. Begin met mixen (ik doe het met de staafmixer maar elke soort mixer werkt). Als alles fijngemalen is doe je de olie er scheutje voor scheutje bij. De saus wordt dikker! 

Als je houdt van een vrij zure saus laat je hem zo. Je kunt ook nog meer olie toevoegen voor een mildere smaak. Of je kunt een druppeltje stevia toevoegen om de zuurte tegen te gaan. 

De azijn zorgt ervoor dat de saus bindt en dikker wordt. Maar ook is appelazijn heel gezond. Het stimuleert de spijsvertering en werkt anti-bacterieel (daardoor blijft de saus dus ook lang goed). 

Olijfolie is een zeer gezonde olie. Het zit vol vitamine E en antioxidanten (fenolen). Het is een omega 9 vetzuur, welke zeer goed is voor je lijf. 

Deze saus is veganistisch, glutenvrij, eivrij en citrusvrij. 

Ook vind ik zelf een groot voordeel dat maar iets meer dan de helft van de saus olie is! Dit in tegenstelling tot "gewone" mayonaise, waar dat aandeel veel hoger ligt. Dus je kunt makkelijker een lepel opscheppen zonder meteen veel olie binnen te krijgen. Ook al is deze olie dan gezond :)

Eet smakelijk! 

P.S. Als iemand zich nog afvraagt of gewone patat van de patatboer gezond is: ik ben de hele nacht misselijk geweest en heb veel heen en weer gelopen naar de badkamer! Haha! Ik ben voorlopig weer genezen van de patat! Brr! Wat een les! 

Recept: Versterkende Veganistische Preisoep

Een paar dagen geleden maakte ik een heerlijke preisoep, en op verzoek deel ik het recept!

Ingrediënten: 

750 gram (bio) prei

400 gram (bio) aardappels

1 pakje provamel rijstroom

2 eetlepels (bio) kokosolie

zout en peper

Makkelijker kan haast niet, toch?

Snij de prei en aardappels in stukken en doe ze in net genoeg water om onder te staan. Voeg zout en peper (lekker veel peper: het is lekker en peper stookt je verteringsvuur goed op!) en breng aan de kook. Laat een half uurtje rustig bubbelen. Pureer met de staafmixer en voeg rijstroom en kokosolie toe. 

Kokosolie werkt als een natuurlijk ontgifter op het lichaam. Door o.a. het hoge gehalte aan laurinezuur heeft het een breed scala aan positieve effecten. Google maar eens als je meer wilt weten, of wellicht wijd ik er nog weleens een post aan :)

Vooral in de winter eten we graag soep. Dat komt omdat soep zo heerlijk verwarmend is. Het is buiten koud, en we willen wel graag goed verteren en ons goed voelen! Daarom hebben we meer dan in de zomer verwarmend eten nodig. Warme soep en fijne specerijen helpen daarbij. Je vuurtje vanbinnen wordt opgestookt en daardoor verteer je beter en voel je je warmer en beter.

Eet smakelijk!