Kind Met Muzieksmaak

Ze zit aan tafel. Ze was het hele weekend ziekjes en mag nog even een middagje bijkomen van het virus.

Ze maakt intussen haar huiswerk voor rekenen en vraagt me of ik muziek wil opzetten.

Ik denk: laat ik eens iets nieuws laten horen! Dus ik zoek op Spotify Bon Jovi op. Ik weet namelijk dat ze ¨Always¨ een erg mooi liedje vindt.

Het intro van het nieuwe liedje begint. Ze kijkt op en zegt direct: ¨Living on a prayer?¨

...

Ooookee dan!

She sits at the table. She was poorly the whole weekend, so I´m letting her get her strength back a bit this afternoon.

She´s doing her math homework and asks me if I´ll put on some music.

I´m thinking: let´s let her hear something new! So I look for Bon Jovi on Spotify. I know she really likes the song ¨Always¨.

The intro of the new song begins. She looks up instantly and says: ¨Living on a prayer?¨

...

Alrighty then!

No-Spend Maand

Na de shopping-extravaganza van afgelopen weekend én het feit dat er een ¨lekdetectiebedrijf¨ kwam (hierover later meer), ad €350 ex, zijn we deze week begonnen aan een no-spend maand.

Het idee kreeg ik van bloggers, en ik vond het een pracht-idee.
Zo´n maand is precies wat je denkt. Namelijk een maand waar in je niets uitgeeft, behalve dingen die echt moeten. We mogen dus nog wel eten kopen ;-)
Nou is november een grappige maand om zoiets te proberen, aangezien het bijna sinterkerst wordt. Maar toch.

Ik vind het fijn om bewust om te gaan met wat we uitgeven. Niet omdat we niets mógen, maar omdat het altijd mooi is om je af te vragen wat je je huis in wilt brengen. En omdat je met minder uitgeven ruimte creëert voor andere dingen, zoals zelf bedenken hoeveel je wilt werken.
En omdat ons huis vol zat is en er niet echt nieuwe dingen bij hoeven.
En vooruit, ook omdat de rekening alle tegenslagen van de afgelopen tijd niet erg leuk vond ;)

Onze valkuil is vooral wat ze noemen de ¨latte-factor¨. De latte-factor beschrijft wat er gebeurt als je elke dag een koffie koopt. Het kost steeds maar een paar euro, maar die paar euro per dag is per jaar in ene 1000 euro.
Nou kopen wij geen koffie, maar hebben soms wel de neiging om ¨dingetjes¨ te kopen. Een paar euro hier, een tientje daar... en voor je het weet ben je een eind verder.

Nou, dat gaan we dus deze maanden (want voor het gemak gaan we in december ook nog een beetje door) proberen niet meer te doen.

Deze week heb ik dan ook niets uitgegeven, behalve een paar slimmigheidjes: een paar práchtige nieuwe schaatsen voor Sophie voor sinterklaas, op Marktplaats voor een tientje. Een zakje lego, idem, voor vijf euro. Er is een doorzichtige kubus besteld in China voor een paar euro voor Ben, ook al voor de Sint. Zo spaar ik langzamerhand een mooie jute zak met pakjes bij elkaar.

Maar behalve dat, is de hand even helemaal op de knip, en dat vind ik eigenlijk best fijn. Want het is een positieve manier van kijken: wat heb ik nou echt nodig? En wat niet?

Eten is best duur bij ons, wegens voedselallergieën. Maar ook daar probeer ik eens goed naar te kijken.

Ik hou jullie wel op de hoogte over een paar weken. Kijk, als je het op je blog schrijft... is toch een extra stok achter de deur ;-)

Hebben jullie wel eens zoiets gedaan?

Waarom ik niet zo van Halloween houd

Ben vroeg het me gisteren. Hij weet namelijk best dat het niet mijn ding is, en hij vroeg zich af waarom! Voor hem was het iets waar hij in Engeland mee opgroeide. Niet trick or treating, zoals in Amerika, maar wel dingen als spinnen, spinnenwebben en zo.

Ik probeerde onder woorden te brengen waarom maar dat lukte niet zo goed. Maar vanmorgen las ik een artikel, en daardoor werd het voor mij helderder.

Van oudsher zijn er rond deze tijd feesten die te maken hebben met overledenen. Zo hebben we in de Katholieke kerk het Allerzielen en Allerheiligen. Maar daarvoor nog waren er feesten die te maken hadden met oogst en bescherming.

Samhain

Halloween is voortgekomen uit het Keltische feest Samhain. De Kelten in Ierland en Groot-Brittannië vierden dit feest op 31 oktober op de Keltische variant van oudejaarsdag. Op 1 november eindigde het oogstseizoen en begon de winter, en daarmee het nieuwe jaar. Met de oogst in de graanschuur en het vee in de stal was het tijd voor een feest. Om het einde van het jaar te vieren staken de Kelten grote vreugdevuren aan en voerden zij verschillende rituelen uit, waarbij waarschijnlijk mensen werden geofferd.

Zielen van de overledenen

Naast dit oogstfeest geloofden de Kelten ook dat op Samhain de ‘deur’ naar de onderwereld een klein stukje openstond, waardoor het voor de zielen van de doden, en andere wezens zoals feeën, mogelijk was om naar onze wereld te komen. Om deze zielen te eren werden grote feestmalen gegeven, waarbij plekken vrij werden gehouden voor de overledenen. Naast de zielen van de overledenen konden op deze dag ook slechte wezens als demonen door de deur komen, waar de Kelten zich tegen moesten beschermen door deze slechte wezens af te schrikken. Hier komt waarschijnlijk de traditie vandaan dat mensen zich verkleden op Halloween.

Bron: isgeschiedenis.nl

Later is dit vervolgens overgenomen en aangepast door eerst onze religies en vervolgens onze maatschappij en de commercie.

En daar ligt voor mij het probleem. Waar het van oudsher een feest was om dankbaar te zijn voor de oogst en onze overledenen te eren, is het verworden tot een ¨laten we lol hebben met enge dingen¨.
En dat gaat voor mij volledig voorbij aan de boodschap die het had, en ik vind dat niet zo respectvol.

Ik vind het altijd jammer als de reden, de ziel achter een feest wordt losgelaten en alleen de lol wordt gehouden. Zo ben ik dus ook geen grote fan van carnaval ;-). Ik hou van liefdevolle feesten met betekenis, die je viert met de mensen van wie je houdt.

In die zin zou ik dus een stuk liever Thanksgiving hier overnemen dan Halloween. Wat een prachtige gedachte is dat, een heel feest over dankbaarheid!

Sint Maarten is ook al zo´n schattig feest. Lieve kindjes komen liedjes zingen aan de deur met een lichtje en krijgen daarvoor dan een snoepje. Dat is iets waar ik blij van word :)

Nou ja, vandaar dus.

Een super vakantiedag in Haarlem

We waren echt zó zielig. Echt. Een héél zwáár leven. Mijn moeder en ik moesten namelijk de batterijen van onze telefoons laten vervangen. De mijne moest ongeveer drie keer per dag aan de lader.

Nu is het zo dat momenteel (t/m eind december) het vervangen van een iPhone batterij maar €29 kost in plaats van €89. Nogal de moeite! Zeker als je telefoon, zoals de mijne, elke dag 4 keer moet worden opgeladen ;-).
We wisten dat, hoe vroeger we er waren, hoe groter de kans dat ze ons meteen konden helpen, dus om half tien stond mijn moeder hier voor de deur.

Dus, je snapt, echt meeega zielig, wij met z´n drieën naar Haarlem, waar we van arremoe terwijl we wachtten dan maar gezellig moesten gaan winkelen. Hihi.

Nadat we ons hadden aangemeld bij de Apple Genius bar liepen we de Gierstraat in. Daar is namelijk een superleuk winkeltje, Eef&Co, en daar had ik theemutsen gezien.
Sophie vroeg, op weg ernaartoe: ¨Wat is een theemuts?¨ Mijn moeder antwoordde zonder aarzelen: ¨Ik!¨
Dat dus ;-)

Oei wat is dat een leuk winkeltje. Ten eerste vond ik direct de theemuts (en moest ik alleen nog bedenken welke kleur ik wou, hen die mij kennen weten dat dat nog geen sinecure is..), maar er waren ook nog allemaal andere gave duurzame dingen. Ik kocht drie DDDDD theedoeken (De Doek Die Direct Droogt), en ben benieuwd of die hun belofte waar gaan maken. En ik nam een lamswollen plumeau mee, die ik nu met mijn léven ga beschermen tegen rommelkonten in dit huis.

\

Ja. Ik kocht een groene. Staat mooi bij ons kleed. 

Ja 2: ik kocht blikjes. Oeps ;-)

Het was echt ontzettend gezellig. We liepen de hele stad door (een goeie dag mijnerzijds, met dank aan de osteopaat gisteren, yeah!) en keken af en toe in een winkeltje. Zoals ¨Tea, my dear?¨ in de Kleine Houtstraat. Ook al zo´n ontzettend leuk en origineel winkeltje. Je krijgt er een lekker kopje thee te proeven. En ze hebben dus leuke blikjes 😁

Mijn moeder kocht een práchtige armband bij Ananda (ook in de Gierstraat), en ook iets Waarvan Ik Niets Weet Maar Wat Wellicht Iets Te Maken Heeft Met Eind December. Het is ontzettend jammer, maar Ananda gaat weg, omdat de eigenaren met pensioen gaan en de investeerder die het pand bezit daarop voor de overnamekandidaaat de huur verdriedubbelde. Echt. Leuke mensen die investeerders. 

Natuurlijk liepen we de Lush even binnen. Dat kan gewoon niet anders. Ik kocht er niks, maar ik geniet altijd zo van de heerlijke geuren en de gezelligheid. Het is ook niet zo dat ik niets van Lush in huis heb ;-)

Daarna aten we een haring op de markt en we dronken iets bij Bagels & Beans. 

En zo konden we onze telefoons alweer ophalen en konden we blij en gelukkig terugkijken op een hele fijne vakantiedag. Haarlem is zo´n leuke stad en het gezelschap was natuurlijk ook geweldig. 

¨Vroeger¨, toen Sophie nog niet op school zat, deden we het best regelmatig, zo´n dagje Haarlem. Maar met de regelmaat van school en andere activiteiten komt het nu eigenlijk te weinig voor. Het was dus echt genieten en het voelde helemaal als Vakantie, Jieiehaaa! Getting my life back! 

Drie porties jaloezie

Een paar weken geleden hadden de buren opeens nieuwe jaloezieën voor hun voorramen. En ik vond ze mooi! Dus toen ik de buurvrouw sprak vroeg ik waar ze vandaan waren gekomen en ze vertelde dat ze ze bij de Kwantum hadden gekocht voor weinig.

Ik was daarna al eens gaan kijken bij de Kwantum, maar had nog niets besloten of gekocht, ook al omdat ik zo slim was om níet van tevoren de maat te nemen. Maar mijn timmermansogen bleken prima te werken: ik had in de winkel geraden dat we een 60 centimeter en een 100 centimeter nodig hadden, en dat bleek exact te kloppen. Tien punten voor Anke ;-) 

En toen wilde mijn moeder zaterdag even naar de Leen Bakker voor een stoel, en daarnaast zit in Alkmaar, ja je raadt het nooit... de Kwantum.
We bekeken de jaloezieën, en wat me er zo ideaal aan leek was dat ze wat breder waren dan de Luxaflex die we hadden, waarvan het schoonmaken namelijk echt een crime was. Deze jaloezieën waren 5 centimeter breed en hadden een brede verticale band. Makkelijker schoonmaken, én makkelijker om het raam erachter te openen.

Wit was onze natuurlijkste keuze (de buren hebben lichtgrijs, ik ben niet zo van het lichtgrijs persoonlijk). Maar... het is de keuken hè. Wit en spetters: niet een heel fijne combi.

Grijs dan? Hmmm... zie boven, niet zo ons ding. Maar er was ook antracietgrijs. Ik hou wel van antraciet, het is een warme kleur, en duidelijk niet zo besmettelijk. Ben dacht eens diep na en vond ook: antraciet.

Dus plotseling, op zaterdagmiddag, stonden we jaloezieën op te hangen in de keuken. Één van de twee ramen maar, helaas, de andere maat moest besteld worden.

Die avond keken we eens naar onze nieuwe jaloeziën en we werden er blij van! Het geeft een beetje de indruk van zo´n mooi luik aan een huis.

Gisteren, zondag, waren we vrij. En toen gebeurde er een typische Anke-actie. We waren namelijk bezig om de woonkamer goed schoon te maken, mijn moeder was er toevallig ook, mét hondje, en toen dacht ik: joh, moeten we misschien de ramen van de woonkamer ook eens vervangen? Geen overbodige luxe, de oude Luxaflex zag er echt níet meer uit:

Gelukkig is mijn moeder precies hetzelfde als ik: gáán met die banaan. Dus zij begon met helpen stoffen, terwijl Ben zich naar de Kwantum spoedde voor drie porties jaloezie.

En zo hadden we aan het einde van de middag plotseling prachtige raambedekking, waar we gisteravond echt met z´n tweetjes van hebben zitten genieten:

Kijk, zo gaat het nou altijd hier. Ben wordt af en toe helemaal gestoord van ons. Maar niet van het resultaat! ;-)
Nu dus even afwachten tot de laatste binnen is, zodat alle ramen weer mooi bij elkaar passen.
(Je zult meteen begrijpen dat ik dat echt helemáál niet jammer vind, want ik ben altijd enorm geduldig en neem uitgebreid de tijd voor alles... uhuh....)

Piano´s Die Niet Uit Kunnen

Sophie´s vriendin zit achter de piano in de woonkamer en slaat een toets aan.
¨Oh ja!¨ zegt ze. ¨Deze is altijd aan!¨
Ik kijk haar enigszins verbaasd aan en zeg tegen haar dat deze piano niet uit kan.

Ze kijkt me verbijsterd aan. ¨Maar gaat ´ie niet op dan?¨

De elektronische generatie...

Anti-ziekjes yummy smoothie

Ik was al helemaal trots op mezelf, want hoewel ik al de hele week een beetje snuffelig was kickte ik het schoolvirus tot nu toe heel aardig.
Maar na een paar wat te drukke dagen moest ik gisterenavond toch toegeven: ik voel me echt niet zo lekker.
Ik had vandaag zelfs nog wel een superleuke afspraak met een vriendin-die-ik-al-veel-te-lang-niet-gezien-heb, maar die ging ik maar even niet blootstellen aan de bacillen.

Dus ik doe vandaag heel lief voor mezelf en heb wat extra virus-killende-weerstand-verhogende dingen toegevoegd aan een overheerlijke smoothie.

Ook maken?

Je neemt voor een goeie grote smoothie (of twee gewone glazen):

* Een banaan;
* 200 ml (plantaardige) melk, ik gebruik rijstmelk;
* Bevroren fruit. Ik had kersen, perzik en mango. Maar je kunt er echt alles in mikken. (Probeer vooral ook eens avocado! Supergezond en maakt het heerlijk cremig);
* Een goeie dobbelsteen verse gember (ik had een vierkante centimeter. Verse gember is echt een mega-simpel ding om in huis te hebben. Het blijft namelijk eeuwen goed);
* Een halve theelepel vitamine C poeder (ik heb gewoon een grote pot voor weinig van de Tuinen. Ik denk dat het erg belangrijk is goeie kwaliteit vitamines te kopen, maar in het geval van vitamine C is het simpelweg ascorbinezuur. Kan niet zoveel aan mis dus);
* Evt. een kwart theelepel kaneel.
(Als je melk gebruikt die niet zoet is zou je wat honing kunnen toevoegen. Rijstmelk is van zichzelf al zoet)

Bevroren fruit hebben ze tegenwoordig in de supermarkten zo ontzettend handig in kartonnen pakjes. Ik ben fan!

Je mikt alles in de blender, laat even draaien en drinkt!

Gember is goed voor je weerstand, heb ik me laten vertellen. Honing is geweldig voor je keel en doodt nare beestjes, wat kaneel óók doet. Kaneel is ook nog eens goed voor je bloedsuikerspiegel.
En vitamine C werkt echt geweldig tegen virussen. En het leuke is dat je een teveel gewoon uitplast, dus kan je rustig doordrinken. Ik las een artikel van een epidemioloog die vertelde dat bij een eventuele pandemie vitamine C momenteel het meest effectieve medicijn zou zijn.*
Doordat er (plantaardige) melk inzit krijgt je een veel evenwichtigere afgifte van de suiker uit het fruit.
Omdat je het hele fruit gebruikt (en geen sappen) krijg je alle goeie stofjes eruit direct in je lijf!

En ook niet onbelangrijk: het is zo lekker, dat ik niet eens meer smoothies koop in de stad. Deze zijn veel lekkerder namelijk.
Oh en wil je liever ijs? Bevries dan de banaan eerst, dan heb je soft ijs :)

 Smakelijk!



*Ik ben zelf geen dokter of wetenschapper hè, ik herhaal hier alleen wat ik zelf heb gelezen/geleerd. Ik zou het dan ook niet als hard advies nemen in plaats van je eigen dokter, maar gewoon als raad. Ik heb vandaag even geen bronnen-opzoek-puf maar Google is je vriend ;)