Bio Schoonmaken Met Olijfzeep

Intussen hebben wij ons steeds meer verdiept in milieuvriendelijk schoonmaken. Zo gebruiken we voor de wc groene zeep en soda of baksoda. En dat werkt geweldig! 

De bovenstaande olijfzeep raspen we van tevoren en gaat dan in leuke blikjes in de wc en de badkamer. In de wc gooi ik elke avond een kleine hoeveelheid in het water, met wat soda. Zo blijft de wc mooi helder!

Boven doe ik dat in de ochtend (want de benedenwc wordt overdag gebruikt, de bovenwc 's-nachts: zo heeft het de meeste kans om in te werken!)

Maar deze zeep is zo zacht dat we hem ook in het bad gebruiken. Als de kraan aangaat doe ik een lepeltje geraspte zeep in het water en wat druppels etherische olie. Resultaat: een zachte huid en een heerlijk geurend bad. Hoera! 

Deze zeep koop je bij de natuurwinkel/ekoplaza/estafette ed voor zo'n 5 euro voor een enorm blok van 600 gram. Daar doe je eeuwen mee! 

Balletmeisje

Ik heb een echt balletmeisje gekregen. Zo leuk! Het bijzondere is, dat mijn moeder vroeger bij het Nationaal ballet heeft gedanst. Blijkbaar zit dat ergens toch nog in Sophie!

Vorig jaar zijn we naar Doornroosje geweest, dat was een echte kindervoorstelling.
Nu zag ik, een paar weken geleden, dat er op moederdag een voorstelling was in theater de Vest van het Nationaal ballet, the Junior Company! Officieel 8 plus, maar ik heb een dochter-van-een-operazangeres-die-wel-gewend-is-lang-stil-te-zitten-in-het-publiek. Dus ik reserveerde kaartjes voor moeder- en dochterlief.

Vorige week zondag was het zover. Sophie was al dagenlang aan het vragen of het al bijna zondag was. Buiten regende een stortvloed en wij renden gauw het warme, droge theater binnen.
In de pluchen rode stoelen namen we plaats en het begon.
En wat werd er mooi gedanst. Wat een prachtige talenten. Sophie boog zich af en toe naar me toe en fluisterde dingen als "Dit ken ik! Maar die mevrouw had een blauwe jurk aan!"
Mijn moeder genoot met volle teugen. En af en toe kwam er een handje naar me toe en greep de mijne. Een zucht van geluk ontsnapte uit haar lippen.
Na de pauze was ze wat moe geworden. Ze bleef stil, maar steeds kwam een klein blond hoofdje tegen mijn schouder aangelegen. Ik legde zo zachtjes mogelijk mijn arm om haar heen om haar niet te verstoren. Wat een geluk. Het overspoelde me zo. Daar zat ik dan, in het donker, prachtig ballet op het poidum,  met mijn grootste schat leunend op mij, vertrouwend en genietend.

Toen het doek voor de laatste keer dicht ging en de lichten aangingen vroeg ze waarom dat was. "Het is klaar, we gaan naar huis!" zei ik. "Nou!!!" Zei ze. "Ik wil nog langer blijven!"

We gaan zo gauw mogelijk weer naar het ballet, lief balletmeisje!

Bio schoonmaken: schimmel in huis behandelen

Een poos geleden zagen we het. Zwarte schimmel op de muur! 

In eerste instantie maakten we ons vooral zorgen over de gevolgen voor ons huis en de isolatie. En we wonnen informatie in over hoe dit in de toekomst te voorkomen. 

Uiteindelijk was het deze week zo ver. De voegen zijn uitgeboord, de gevel opnieuw gevoegd en geïmpregneerd en er worden ventilatieroosters geplaatst in de kruipruimte. We hopen heel hard dat dit afdoende is om het vocht buiten te houden!

Maar intussen zitten we binnen met die schimmel. Het is niet heel veel en natuurlijk halen we het steeds weg. Maar gisteren deed ik toch nog wat onderzoek en ik schrok me het Apelazarus!! 

Tot de symptomen van schimmel in huis behoren onder ander: allergieën, infecties en toxische reacties! En laat het nou zo zijn, dat sinds wij in dit huis wonen, Sophie en ik aan de lopende band ziek zijn!! 

Op de site vond ik ook manieren om schimmel te verwijderen. Zo werken borax, azijn en tea tree olie blijkbaar heel goed tegen schimmel! Ook o.a. peroxide en baksoda worden genoemd. Er zijn verschillende middelen (chloor, ammonia) die wel werken op niet poreuze oppervlakken maar niet op muren.

Ik besloot, omdat verschillende dingen tegen verschillende schimmels werken, een aantal van deze te combineren. In een sprayfles met water gingen:

1/7 cup borax (dit kun je kopen bij een drogist)

1/3 cup schoonmaakazijn (supermarkt, kost bijna niks)

10 druppels tea tree olie.

We hebben het aangevuld met water en alle schimmel ingespoten. Ik ben heel erg benieuwd hoe het zich ontwikkelt!

Op de site staat dat, als je last hebt van allergische klachten en dergelijke, de kans groot is dat er ergens in je huis zwarte schimmel groeit. 

Ik was erg blij dat blijkt dat de meest natuurlijke dingen het effectiefst schijnen te zijn tegen schimmel! 

Mediteren en het accepteren van de storm.

Mediteer je wel eens?

Mensen die beginnen met mediteren hebben vaak veel last van hun gedachtes. Die blijven maar komen, als ware het plaaggeesten, eropuit om jou uit je meditatie te halen. En eigenlijk is dat ook zo. Je ego denkt: "help!! Dit is eng!"

Naarmate je volhoudt wordt het steeds makkelijk om die gedachtes als het ware als ondeugende kinderen te zien: je glimlacht om de gedachte en laat hem zonder erop in te gaan los.

Maar ook als je al lang mediteert kom je soms dingen tegen die ongemakkelijk zijn. Angst, pijn, verdriet, oude emoties bijvoorbeeld. En wij mensen hebben de neiging om weg te lopen voor dingen die ongemakkelijk zijn. Eigenlijk willen we het liefst dat alles, de hele tijd, almaar door, fijn en gemakkelijk is.

Als ik echt ziek ben kan ik niet mediteren. Als je ziek bent gebeurt er namelijk op energetisch gebied heel veel in je lichaam. Eigenlijk word je energetisch even goed schoongewassen. En je voelt je dan ook na een periode van ziekte vaak als herboren. De wereld ruikt weer net even frisser, je strekt je ledematen, je voelt hoe sterk je bent en je geniet van alles wat je kunt, alles wat je ervaart.
Tijdens dat proces is het dan ook (voor mij in elk geval) niet zo nuttig om energiewerk te doen. Mijn lichaam, maar vooral wat en wie mij verder begeleidt moet zijn werk doen.

Vandaag ben ik aan de beterende hand. En ik ging eindelijk weer naar mijn heerlijke zolder. Ik strekte mijn ledematen in een zijdelingse driehoek. Ik ademde in, boog en strekte weer. Heerlijk.
Daarna ging ik zitten in meditatie, maar toen voelde ik het meteen. Storm in mijn binnenste, nog steeds.
Mijn ogen vlogen open. Oef! En mijn eerste impuls was: vechten! Weg met die storm! Weg met oud vuil, weg met narigheid! Vul mij met mooie nieuwe energie!!
Maar ja... ik ben waar ik nu ben. Nog niet beter. Er is nog storm. Die kan ik niet zomaar even wegsommeren.
Maar ik kan wel in liefde zijn. De storm omarmen, accepteren. Volledig accepteren dat er nog storm is, zoals buiten, zo binnen. Tranen komen. Maar de pijn is reëel. Ik blijf rustig zitten. Ik blijf accepteren. Langzaam komt de acceptatie, en daarmee ook meer ruimte. De storm is niet gestild maar wel stiller.

Door de acceptatie, door liefde te geven in plaats van ervoor weg te willen rennen, wordt het zachter, lichter en liefdevoller.

Zo is het met mensen toch ook? Met een stout kind? Negeren, boos terug doen, gemeen zijn, dat helpt toch niet? Maar het kind accepteren en vanuit die acceptatie bejegenen, vanuit liefde helpen of soms streng zijn heeft een heel ander effect. Het kind voelt zich gehoord.

Zo is het met ons lijf en onze energie natuurlijk ook. Waar je tegen vecht zit je in vast. Als je weet dat alles in het universum energie is in vastere of minder vaste mate is het logisch dat dat zich in ons lijf ook zo afspeelt.
Als het donker is in de kamer helpt het niet om te fulmineren tegen de duisternis en keihard te roepen: "IK WIL DAT HET LICHT IS!!!"
Het helpt wel om een lichtje aan te steken. En hoe groter dat lichtje wordt hoe lichter de kamer. De duisternis hoeft niet bevochten, want het licht verdrijft hem vanzelf.

Ik zou je graag uitnodigen om ook eens te gaan zitten vandaag, op een comfortabele plek. Al is het maar een paar minuutjes. Wat leeft er in je? En hoeveel liefde kun je jezelf geven? Je hoeft niets te doen, behalve stil te zijn, te observeren, in liefde te zijn.

En dan komt, vroeg of laat: geluk.

Adem in... adem uit! En stik bijna!

Samtosha.... leuk hoor, maar intussen wil ik toch wel weer een keertje kunnen ademen zonder dat mijn longen herrie maken, zonder dat ik zo hard moet hoesten dat elke spier in mijn lijf zeer doet.
Wil ik graag weer eens lekker naar buiten, stukje wandelen, de trap oplopen zonder geen adem meer te kunnen halen, kortom: gemeen virus: GAAT HEEN EN VERMENIGVULDIG U NIET!!

Zeker gezien ik over een kleine twee weken een prachtig repertoire mag zingen voor een uitverkochte zaal en het dan toch bést fijn is als mijn stem het doet!

En kleine meisjes mogen ook graag nu! Vandaag! Beter worden want het zou wel zoo sneu zijn als ze, behalve de eerste adventviering, ook het Sinterklaasfeest mist!
En spoedtripjes naar de homeopaat in het weekend heb ik nu ook wel gezien. Hoewel er wel een brief naar het Vaticaan onderweg is met verzoek om zijn heiligverklaring, want wie heeft er nou nog gehoord van een dokter die op zondagavond de telefoon opneemt en meteen even helpt?

Er zijn theoriën dat virussen eigenlijk buitenaards zijn en met kometen op onze aarde zijn gekomen, en dat het daarom voor onze lijven zo moeilijk is om ze te bevechten. Ik weet niet wáár ze vandaag komen maar ik weet wel: ik vind ze STOM!

Geluk en Tevredenheid zijn makkelijker op een fijne, goede dag. Maar: geluk is een keuze

Ik ben ziek. Een of ander stom virus heeft zich genesteld in mijn longen en zorgt voor de meest fantastische hoest- en kokpartijen. Dit heugelijke feit viel samen met de dag, gisteren, dat de gevelmeneer onze voegen uit kwam boren. Allen die dit hebben meegemaakt weten dat dat geluid valt in de categorie van meest irritant mogelijke (en harde) geluiden ooit. En dat dan de. Hele. Dag.

Gisterenmorgen probeerde ik rustig thuis te blijven in de herrie, maar na een uur trok ik het niet meer en belde een vriendin. Die nam op, hoorde het achtergrondgeluid en riep in verschrikking: "Oh my God, that's terrible!! Do you want a cup of tea?!" "Yes!!" riep ik en hink-stap-sprong in de auto. En nadat ik Sophie van school had gehaald vluchtte ik met haar naar mijn ouders, waar ik het rustig aan kon doen in stilte.

Maar gisterenavond had ik ook nog een repetitie. En hoewel die heel goed en leuk was, was het daarna echt klaar. Vannacht lag ik te stikken en vanmorgen, toen ik geld ging halen voor genoemde gevelmeneer, draaide de wereld om me heen. Ziek dus. En toen had ik opeens geen keuze meer: ik moest thuis blijven in de herrie terwijl alles pijn doet en ik me niet wil bewegen. En het ongemak accepteren.

En dan wordt de term "Samtosha" weer eens extra belangrijk. Een yogische term, die zoiets als "tevredenheid" betekent. Ook wel:

Het is zoals het is, en zoals het is is het goed. 

Ik heb de afgelopen uren in een semi-meditatie doorgebracht. Ik heb wat gelezen, met prachtige muziek op de koptelefoon. En als ik me concentreerde op de schoonheid van die muziek glimlachte ik. Ik werd me bewust van de processen die zich afspeelden in mijn lijf. De energie stroomde door me heen.

Op deze dag zal ik terugkijken als een moeilijke, maar toch mooie dag. Want hij leerde me een oude les nóg dieper. Natuurlijk is het makkelijker om gelukkig en tevreden te zijn op een leuke dag, als alles sereen en/of gezellig is en je je lekker voelt. Maar het is geen voorwaarde, net zoals zo'n leuke dag geen garantie is voor geluk en tevredenheid. Je hoeft niet te vluchten voor ongemak. Soms is het waardevoller om dwars door het ongemak heen te gaan en te zien wat er gebeurt, in volledige acceptatie van het huidige moment. Dat is namelijk het enige moment waarin je kunt bestaan.

Samtosha geldt op alle dagen, ook die, die je vanuit je ego bezien liever zou overslaan. En dan wordt elke ervaring een waardevolle, ja, zelfs een spirituele ervaring.

Recept: Pepernoten! (vegan, suiker-, melk-, ei- en glutenvrij en tóch heerlijk!)

Op veler verzoek het recept van gezonde, vegan, gluten- en suikervrije pepernoten!

Ingrediënten:

250 gram rijstmeel
80 gram honing en stevia naar smaak (je kunt ook meer honing gebruiken en geen stevia. Of agavesiroop)
100 gram kokosolie
5 gram kaneel
2 gram gember (gemalen)
2 gram kruidnagel
1 gram nootmuskaat (optioneel)
theelepel baksoda
Water met koolzuur.

Meng alles door elkaar (de kokosolie gesmolten, uiteraard). Giet dan wat water met koolzuur in een kuiltje en roer het erdoor. Het werkt het beste als het water nét is opengemaakt (dit zorgt voor luchtigere noten). Voeg genoeg water toe totdat je een dik beslag hebt.

Neem twee lepels, schep er beslag op 1 en gebruik de andere om een bolletje ervan te maken ('quenelles'), schep die er dan af en leg de pepernoot op de bakplaat. Natuurlijk kun je ook je kind(eren) balletjes laten maken!

In de oven op 180 graden tot ze goudbruin zijn.

Eet smakelijk!